ندهند ، بلكه عليه كسى كه فرمان عذاب بر او ثابت شده گواهى دهند . و اما مؤمن نامه‌اش را بدست راستش دهند ، خداى عز و جل فرمايد : « اما كسانى كه نامه آنها بدست راستشان داده شود ، نامه خويش قرائت كنند و به اندازه نخى ستم نبينند ، 74 سوره 17 » و سوره نور بعد از سوره نساء نازل شده است و تصديقش اينست كه : خداى عز و جل در سوره نساء بر پيغمبر نازل فرمود : آن زنان شما كه كار بد ميكنند ، چهار گواه از خودتان بر آنها بگيريد ، اگر گواهى دادند ، زنان را در خانه نگه داريد تا مرگشان برسد يا خدا براى آنها راهى قرار دهد ، 14 سوره 4 » و راه همانست كه خداى عز و جل فرموده : « سوره‌ايست كه نازلش كرده‌ايم و مقرر داشته‌ايم و در آن آيه‌هاى روشن نازل كرده‌ايم ، شايد شما اندرز گيريد ، بهر يك از زن و مرد زناكار 100 تازيانه بزنيد ، و اگر به خدا و روز ديگر ايمان داريد در امر دين خدا ، شما را نسبت به آنها مهربانى دست ندهد ، و بايد گروهى از مؤمنين هنگام مجازاتشان حاضر باشند ، 2 و 1 سوره 24 » . شرح - در زمان امام باقر عليه السّلام مردمى بودند كه در باره قرآن از پيش خود سخن ميگفتند و آن را تفسير برأى ميكردند ، گفتار آنها سبب شد كه حضرت اين روايت مفصل را بيان فرمود . حاصل روايت اينست كه : خداى تعالى به مقدارى كه بمردم رسانيده و فهمانيده ، از آنها بازخواست مىكند ، چون امر توحيد و دعوت به يگانگى خدا در برنامه تمام پيغمبران الهى بوده و همگى باتفاق كلمه به آن دعوت نموده‌اند ، مردمى كه آن دعوت را از هر پيغمبرى شنيده و نپذيرفته‌اند ، مشرك ناميده شوند و جزاى آنها جهنم است ، همچنين مردمى كه در زمان پيغمبر خاتم صلى اللَّه عليه و آله در مكه بودند و پيش از هجرت در مكه مردند . آنها كه بشهادتين اقرار كردند و مردند ببهشت روند و كسانى كه انكار كردند مشركند و بدوزخ در آيند ، در مكه بر پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله غير از دعوت بتوحيد امرى از خداى تعالى نرسيد ، مگر دستوراتى مختصر ، به زبان لين و نرم بعنوان موعظه و اندرز و ادب بدون آنكه براى آنها كيفر سختى بيان شود ، و چون پيغمبر اكرم .